หลังจากมีลูก..ชีวิตเปลี่ยนแปลงแค่ไหน (ในมุมมองคนเป็นแม่)

การเปลี่ยนแปลงตลอดกาลของผู้หญิง ทั้งร่างกายและจิตใจ

ไม่มีใครเป็นแม่ที่สมบูรณ์แบบทันทีที่มีลูก จากผู้หญิงที่ไม่เคยมีความรู้เรื่องเด็กมาก่อนเลยก็อาจจะเป็นแม่ที่ดีได้แค่ทำตามสัญชาตญาณ ถ้าหากคุณเปรียบเทียบตัวคุณเองกับคนอื่นจนมองตัวเองเป็นแม่ที่ไม่ดี ก็จะเครียดกันไปเปล่า ๆ (ซึ่งผู้เขียนก็ผ่านจุดนั้นมาแล้ว)

พอมีลูกก็จะมีคนรอบข้าง (ที่เคยเป็นแม่มาแล้ว) พูดว่า ตอนนั้นเขาทำอย่างนั้น ตอนนู่นเขาทำอย่างนี้ ซึ่งยุคสมัยก็เปลี่ยนไป ความเชื่อการเลี้ยงเด็กของสมัยก่อนความเชื่อการเลี้ยงเด็กของสมัยก่อน กับการแพทย์สมัยนี้ไปกันไม่ได้ในบางเรื่อง อย่างการเขียนคิ้วด้วยอัญชัญ​ แพทย์จุฬาก็ออกมาอธิบายแล้วว่าไมได้ช่วยมากมาย หรือการดัดขาทารกตั้งแต่แรกเกิด ถ้าจับไม่ดีจะเป็นอันตรายมากกว่า ขาเด็กสามารถเข้ารูปเองได้ในตอนที่เขาได้ใช้กล้ามเนื้อขณะคลาน เดิน ตามช่วงวัย หรือการป้อนกล้วยของคนโบราณที่เด็กเกิดมา 7 วัน ก็จับกินกล้วยขูด ที่ปัจจุบันนี้โรงพยาบาลเขาห้ามทำก่อน 4 เดือน เพราะเด็กยังไม่มีน้ำย่อย  Topic เหล่านี้ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันของคนรุ่นเก่ากับรุ่นใหม่

 

ค่าใช้จ่าย

การมีลูกทำให้ครอบครัวต้องหาเงินเยอะขึ้น จึงมีคำกล่าวที่ว่าบางบ้านมีลูกแล้วรวยขึ้น ก็เพราะว่าสามีภรรยา ต้องการมอบความมั่นคงให้กับครอบครัว เผื่อภาระค่าใช้จ่าย และลดความเสี่ยงไปซื้อประกันชีวิต ทั้งที่ก่อนหน้านี้อาจจะไม่เคยเผื่อให้กับเรื่องแบบนี้มาก่อน

ก่อนหน้านี้เคยคิดถึงทางเลือกว่าว่าอยากจะฝากลูกไว้กับเนอร์เซอรี่แล้วผู้เขียนกับสามีจะเลี้ยงกันเอง ซึ่งพอนำมาคำนวณเป็นค่าใช้จ่ายแล้ว ก็ตกเดือนละ 13,000 บาท ไม่รวมค่าอาหารของเด็ก ไหนจะต้องไปรับไปส่งด้วย

ก็แอบคิดว่าลูกคนอื่นที่ต้องเข้าไปอยู่เนิร์สตั้งแต่ 3 เดือนนี่พ่อกับแม่ต้องทำงานอะไรถึงจะมีเงินเอาลูกไปฝาก (แถมต้องเผื่อเงินให้กับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคที่อาจจะติดจากเด็กอื่นอีก  อย่าง IPD, ROTA รวมแล้วต้องบวกอีก 15,000 บ.)

 

การใช้ชีวิต

จะเลี้ยงลูกกันลำพังอย่างไรในเมืองหลวง รถก็ติด พ่อกับแม่ทำงานคนละทิศละทาง ใครจะเป็นคนกลับมาดูลูก ยังโชคดีที่บ้านผู้เขียนยังมีทางเลือกการเดินทาง อยู่ใกล้รถไฟฟ้าชานเมือง เดินทางเข้าเมืองได้สะดวกกว่าขับรถไป มีรถก็เอารถไปด้วยไมได้ กว่าจะข้ามสักสี่แยกก็ลำบาก

ครอบครัวเราเลือกมาอยู่บ้านพ่อแม่ผู้เขียน อยู่กันแบบครอบครัวใหญ่ ช่วงมื้ออาหารพ่อกับแม่ช่วยหาให้กิน ทำให้ประหยัดเวลาเราได้หลายชั่วโมงต่อวัน เพราะทำงานจันทร์ถึงเสาร์ ก็ต้องมีคนช่วยดูแลลูก รวมถึงเรื่องภายในบ้านบางอย่าง ผู้เขียนก็ช่วยดูแลบ้านได้มากขึ้น อยางเช่นการซื้อของเข้าบ้าน ซ่อมแซมบ้าน ทำความสะอาดบ้าน

เวลา

จากแต่ก่อนที่อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป ตอนนี้ก็ต้องเลือกเฉพาะเรื่องที่จำเป็นที่สุดก่อน นัดใครที่ไม่จำเป็นก็แทบไม่ค่อยได้เจอ เล่นมือถือน้อยลงไปโยปริยาย

นิสัยใจคอ

หลังจากมีลูกแล้ว นิสียบางอย่างของตัวเองก็ไม่ถูกเรียกมาใช้ เหวี่ยงน้อยลงขี้เกียจจะเถียงกับเรื่องไม่เป็นเรื่องใให้เสียเเวลา แต่ชอบตัวเองที่ให้อภัยคนอิ่นได้ง่ายขึ้น

สุดท้ายที่คิดไว้ว่ามีลูกสักคนชีวิตมันต้องยากลำบากมากขึ้น ในความเป้นจริงมันก็ไม่ได้ยากขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้ง่ายถึงขั้นว่าจะจจับลูกเป็นตุ๊กตาได้ เด็กก็เพิ่งเกิดมาเป็นมนุษย์จิ๋วครั้งแรก พ่อแม่ก็เพิ่งเปลี่ยนแปลงจากเด็ก เป็นผู้เลี้ยงดูเป็นครั้งแรก เพราะฉะนั้น หน้าที่ของแต่ละคนคือทำให้ดีที่สุด

4 Comments

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.